Ανυπακοή στους νόμους και κοινωνικοί αγώνες

Με αφορμή αυτό το άρθρο στο Greek University Reform Forum, παραθέτω κι εγώ τη δική μου άποψη, που παραδόξως συμφωνεί σε ένα βαθμό με αυτή του Θ. Πάγκαλου (και λέω παραδόξως, γιατί γενικά τον θεωρώ μεγάλο μαλάκα):

Την άποψη αυτή την έχω από χρόνια, προέκυψε από παρόμοιες καταστάσεις με απεργίες της ΔΕΗ, με τους αγρότες να κλείνουν τις εθνικές οδούς κλπ. Σε αυτή τη χώρα είναι τόσο βαθιά μέσα μας ριζωμένη η έννοια του τσαμπουκά, που το έθνος που γέννησε τη δημοκρατία τώρα την καταλύει για χάρη του ατομικού/ομαδικού συμφέροντος. Προσέξτε πως σκόπιμα δεν αναφέρω το κοινωνικό συμφέρον. Και εξηγούμαι:

  • Είμαι υπάλληλος της ΔΕΗ και πιστεύω πως έπρεπε να παίρνω παραπάνω λεφτά, να μην πληρώνω για ρεύμα, να παίρνω πιο πολλές άδειες κ.ο.κ. Κλείνω το ρεύμα στη μισή Ελλάδα μέχρι να πάρω αυτό που πιστεύω ότι δικαιούμαι.
  • Είμαι αγρότης. Πιστεύω πως έπρεπε να παίρνω παραπάνω επιχορηγήσεις/αποζημιώσεις από ότι ήδη παίρνω. Κλείνω τους δρόμους μέχρι να πάρω αυτό που θέλω.
  • Δουλεύω στην Ολυμπιακή. Θέλω μεγαλύτερο μισθό/να πετάω τζάμπα. Καθηλώνω όλες τις πτήσεις μέχρι να πάρω αυτό που θέλω.
  • Είμαι φοιτητής. Δεν συμφωνώ με τις αλλαγές που πρόκειται να γίνουν στην Ανώτατη Εκπαίδευση. Κλείνω τα πανεπιστήμια μέχρι να επιβληθεί η δική μου άποψη.

Σε όλα τα παραπάνω, υπάρχουν κάποιες κοινές συνησταμένες:

  1. Δεν γίνεται καμία συζήτηση περί ΔΙΚΑΙΟΥ. Δεν τίθεται θέμα δηλαδή του τι αντικειμενικά θα έπρεπε να πάρω από αυτά που ζητάω.
  2. Για να αποκτήσω αυτό που θέλω, δημιουργώ όπως μπορώ πρόβλημα σε άλλες ομάδες/το κοινωνικό σύνολο, ώστε να αγανακτήσουν και να πουν στην κυβέρνηση «δώστε τους αυτά που θέλουν για να έχουμε ρεύμα/δρόμους/αεροπλάνα/πανεπιστήμια».

Αυτές είναι μέθοδοι από άλλες εποχές, λύσεις σε άλλα προβλήματα. Στην Παπαρήγα που λέει πως «Αν ο λαός δεν αγωνιζόταν για το δίκιο του, η Ελλάδα θα βρισκόταν στην εποχή της Οθωμανικής αυτοκρατορίας» απαντώ πως διαφορετικά προβλήματα θέλουν διαφορετικές λύσεις. Το ότι για να απαλλαγούμε από την τουρκική σκλαβιά χρειάστηκε επανάσταση, δεν σημαίνει πως όποιος δεν τα κάνει γυαλιά-καρφιά γιατί θέλει αύξηση έχει δίκιο. Της αντιπροτείνω την επόμενη φορά που την πονάει το δόντι να ζητήσει εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς, γιατί έτσι σώζονται τα θύματα καρδιακής προσβολής, άρα έτσι πρέπει να κάνουμε και για τα δόντια. Αν είσαι σφυρί, όλα σου φαίνονται καρφιά.

Τέλος, την επόμενη φορά που κι εγώ θα θέλω αύξηση και δεν θα μου δίνει ο εργοδότης μου, θα πάω και θα αρχίσω να καίω χωράφια/να καίω σπίτια και αυτοκίνητα, γιατί νόμος είναι το δίκιο του εργάτη, δηλαδή το δικό μου, και να πάτε να γαμηθείτε όλοι!

Advertisements

2 σχόλια στο Ανυπακοή στους νόμους και κοινωνικοί αγώνες

  1. Γιατί ρε φίλε τα βάζεις με τη συμπάθεια μου τον Πάγκαλο; Μπορεί να μη συμφωνεις πολλές φορές με αυτά που λεεί, όπως ούτε εγώ, αλλά νομίζω ότι είναι ο τελευταίος πολιτικός που μιλάει ακόμα για πολιτική, με την εννοια του να εντοπίζει την ουσία προβλημάτων κι όχι την επιφάνεια που «αναλύσει» στις 8 ο Πρετεντέρης. Είναι ο μόνος που συνεχίζει να θέτει τα θέματα σε επίπεδο πολιτικής κι όχι λάιφ-στάιλ, και υπό αυτή την έννοια είναι πολύτιμος. Τρανό παράδειγμα οι αλήθειες που είπε περί αριστεράς και περί περίεργης νοοτροπίας κάποιων για τη δημοκρατία. Και φυσικά έπεσαν να τον φάνε τα γνωστά παπαγαλάκια (ωραία έκφραση αυτή, σε γεμίζει…).

  2. Παράθεμα: linkz « Azimout

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s