Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος

Καταγγελλία καθηγήτριας του ΠαΜακ, από το Greek University Reform Forum του Θέμη Λαζαρίδη.

Μου θυμίζει περίπτωση του Τμήματος όπου φοίτησα, όπου καθηγητής με πλούσιο ερευνητικό έργο (υπάρχει θεώρημα με το όνομά του, για να πάρετε μια εικόνα), διευθυντής ερευνητικού κέντρου, προσέλκυε μεγάλο αριθμό φοιτητών μετά το τέλος των σπουδών τους να συνεχίσουν σε διδακτορική διατριβή μαζί του (όπου είχαν μια σίγουρη αμοιβή από τα ερευνητικά κονδύλια του κέντρου, και πιθανώς με την υπόσχεση θέσης εργασίας στο ερευνητικό κέντρο στη συνέχεια). Οι υπόλοιποι καθηγητές του Τμήματος, αντί να προσπαθήσουν να προσφέρουν ανάλογα κίνητρα στους φοιτητές, αποφάσισαν σε συνέλευση να θέσουν ανώτατο όριο στον αριθμό διδακτορικών φοιτητών για κάθε καθηγητή, με το επιχείρημα ότι «δεν είναι δυνατόν να επιβλέπει τόσους, άρα η ποιότητα των διδακτορικών είναι κατώτερη».

Κάτι τέτοιο βέβαια αντιτίθεται στη διεθνή τακτική (που προφανώς ακολουθούταν και στην προκειμένη περίπτωση), ο καθηγηγτής να επιβλέπει κυρίως τους «ώριμους» υποψήφιους διδάκτορες και αυτοί να εποπτεύουν τους νεότερους. Σε αυτή τη χώρα του συγκεντρωτισμού όμως ήταν αδιανόητο κάτι τέτοιο (είμαι σίγουρος ότι και πολλές εταιρείες αδυνατούν να μεγεθυνθούν υγειώς γιατί το «αφεντικό» αρνείται να μοιράσει εξουσίες). Με ανάλογη λογική θα έπρεπε η Κυβέρνηση να θέσει ανώτατο όριο στον αριθμό υπαλλήλων μιας επιχείρησης, γιατί ο Διευθυντής είναι αδύνατον να τους ελέγχει όλους, και άρα θα υπάρχουν παρατυπίες/παρανομίες κλπ.

Αυτά είναι όμως τα αποτελέσματα ενός ακαδημαϊκού συστήματος όπου τα στελέχη δεν κρίνονται με κριτήρια απόδοσης στο εκπαιδευτικό/ερευνητικό τους έργο, αλλά μεταξύ τους, σαν το Big Brother δηλαδή. Και όλα αυτά σε ιδρύματα που θέλουν να παράγουν τους μελλοντικούς ηγέτες στους αντίστοιχους κλάδους.

Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί δεν πάει μπροστά αυτή η χώρα…

Advertisements

3 σχόλια στο Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος

  1. Απλά να σχολιάσω ότι η σύγκριση μεταξύ της περίπτωσης που περιγράφεις και της περίπτωσης του καθηγητή στο παλιό σου τμήμα είναι παντελώς άστοχη. Στη μια περίπτωση( στο greek university forum) φαίνεται έχεις έναν πόλεμο σε έναν καθηγητή (ίσως για να τον κρατήσεις χαμηλά για να σε έχει ανάγκη ή να τον αναγκάσεις να φύγει για να προωθήσεις δικό σου). Στο παλιό σου τμήμα έχει να κάνει με μια αντιπαλότητα και διαμάχη πάνω σε ένα υπαρκτό αντικείμενο του πως πρέπει να είναι ένα διδακτορικό. Έχουμε κάνει άπειρες συζητήσεις και σου έχω αναφέρει παραδείγματα και επιχειρήματα και υπέρ του καθηγητή που αναφέρεις και υπερ της αντίθετης πλευράς. Και στο παλιό σου τμήμα και αλλού υπάρχουν αθώες ή λιγότερο αθώες «διαπλοκές», άλλα δε χρειάζεται να βλέπουμε φαντάσματα εκεί που δεν υπάρχουν

  2. Σίγουρα η μερική επόπτευση των νέων ΥΔ από παλαιότερους ΥΔ είναι συνηθισμένη πρακτική και μπορεί να δρα συμπληρωματικά της επίβλεψης του καθηγητή. Παραυτά είναι λογικό και απαραίτητο να υπάρχει κάποιο άνω όριο στον αριθμό των ΥΔ που μπορεί να επιβλέπει κάποιος καθηγητής αφού επιβάλλεται να αφιερώνει αρκετό χρόνο ο ίδιος για την καθοδήγηση της έρευνας τους. Νομίζω επιπλέον ότι η σύγκριση του επιβλέποντα με κάποιον διευθυντή εταιρίας ήταν άστοχη.

  3. Χαίρομαι που ξεκίνησε συζήτηση πάνω στο θέμα.

    Πέτρο, συμφωνώ ότι τα έχουμε συζητήσει, σε κάποια συμφωνήσαμε, σε κάποια όχι. Σίγουρα επίσης και στο ΠαΜακ η αντιπαλότητα είναι πάνω σε ένα υπαρκτό θέμα, δηλαδή το ποιός είναι κατάλληλος να διδάξει ένα μάθημα. Κανείς δεν υποστήριξε ότι οι αντιπαλότητες είναι για θέματα όπως το χρώμα των μαλλιών της ή το όνομα του σκύλου του. Το θέμα είναι ότι, λόγω έλλειψης εξωτερικής αξιολόγησης, αντί να κοιτάνε να βελτιωθούν οι ίδιοι, κοιτάνε πως να διορθώσουν τον διπλανό τους. Κανείς δεν είναι τέλειος στη δουλειά του. Όπως έχω ξαναγράψει όμως, στη χώρα αυτή περισσεύει η κριτική και λείπει η αυτο-κριτική.

    Δημήτρη, σε ευχαριστώ που με διάβασες και μπήκες στον κόπο να με σχολιάσεις. Πιστεύω όμως ότι, αφού υπάρχουν επιτροπές που εγκρίνουν/απορρίπτουν τη διατριβή ενός υποψήφιου διδάκτορα, δεν είναι απαραίτητο να καθορίσουμε τον μέγιστο αριθμό ΥΔ. Αν δεν γίνεται σωστή δουλειά, θα φανεί στο αποτέλεσμα. Εξάλλου, δεν νομίζω ότι οι καθηγητές αυτοί αναστατώθηκαν τόσο πολύ για το επίπεδο των Διδακτορικών αυτών. Υπάρχουν πολύ χειρότερα φαινόμενα (π.χ. ΥΔ, βάψε μου το σκάφος, βγάλε βόλτα το σκύλο μου, πήγαινε κάνε το μάθημά μου) για τα οποία δεν κούνησε κανείς το δαχτυλάκι του. Κατά τη γνώμη μου, αυτό που τους ενόχλησε είναι α) ότι φάνηκε το χαμηλό τους επίπεδο, οπότε τράβηξαν και τον άλλο κάτω για να μην φαίνεται η διαφορά και β) ότι τους έλλειψαν οι σκλάβοι για να κάνουν τη δουλειά, οπότε φρόντισαν να ισσοροπήσει και πάλι η κατάσταση.

    Συμφωνώ ότι η σύγκριση με τον επιχειρηματικό κόσμο είναι «τραβηγμένη από τα μαλλιά», αλλά μου αρέσει να κάνω ακραίους παραλληλισμούς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s