Ελεύθερη συμβίωση

Συμφωνώ να συμπεριληφθούν και τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια στο ν/σ για την ελεύθερη συμβίωση (civil union), δεν βλέπω τον λόγο γιατί όχι. Η πολιτεία θα έπρεπε να δίνει ίσα δικαιώματα σε όλους, ανεξαρτήτως σεξουαλικής προτίμησης. Θα πάω ένα βήμα παραπέρα και θα προτείνω να επιτραπεί και ο πολιτικός γάμος στους ομοφυλόφιλους. Για τον θρησκευτικό, φυσικά κανείς δεν μπορεί να επιβάλλει στην Εκκλησία τι θα κάνει και τι όχι, οπότε η συζήτηση δεν έχει νόημα. Στο θέμα της υιοθεσίας όμως είμαι κι εγώ αντίθετος, δεν νομίζω ότι είναι καλή ιδέα να μεγαλώνει ένα παιδί σε τέτοιο περιβάλλον (όχι ότι το περιβάλλον στα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια είναι πάντα ιδανικό, το κάθε άλλο). Εξάλλου, σε ένα παιδί υιοθετημένο από ετεροφυλόφιλο ζευγάρι μπορείς να περιμένεις να μεγαλώσει μέχρι κάποια ηλικία πριν του αποκαλύψεις την αλήθεια. Αν είναι υιοθετημένο από ομοφυλόφιλο ζευγάρι τι θα του πεις;

Για να έχουμε και μια εικόνα της κατάστασης στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες (απόσπασμα από in.gr):

Στην Ευρώπη η ελεύθερη συμβίωση ατόμων του ιδίου φύλου είναι κατοχυρωμένη στην Ισπανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, την Ελβετία, την Τσεχία, την Ουγγαρία, τη Δανία, τη Φινλανδία, τη Σουηδία, τη Νορβηγία, την Ισλανδία, την Ολλανδία, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο. Επιπλέον, στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ισλανδία, τη Σουηδία και τη Δανία έχει αναγνωριστεί και το δικαίωμα της υιοθεσίας, ενώ ο γάμος έχει αναγνωριστεί στο Βέλγιο και την Ολλανδία.

Δηλαδή η ελεύθερη συμβίωση δεν αναγνωρίζεται από: Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Αυστρία, ενώ από τις νέες χώρες αναγνωρίζεται μόνο σε Τσεχία και Ουγγαρία.

Το άρθρο του in.gr αγνοεί ότι από το 2005 ο γάμος ομοφυλόφιλων αναγνωρίζεται και στην Ισπανία.

Advertisements

7 σχόλια στο Ελεύθερη συμβίωση

  1. Εγώ θα έλεγα ένα βήμα την φορά.

    Δηλαδή ας περάσει το νομοσχέδιο πρώτα ως έχει και σε δεύτερη φάση ας ενταχθούν και οι ομοφυλόφιλοι. Το να μην ενταχτούν αρχικά δε σημαίνει ότι δε θα ενταχθούν ποτέ.

  2. Με ποιά λογική να το πάμε σιγά-σιγά; Δεν βλέπω κάποιον κίνδυνο επιπολαιότητας ή αλλο…

  3. Δεν έχει να κάνει με επιπολαιότητα.

    Ούτε με κάποιον άλλο κίνδυνο.

    Άλλες οι ενστάσεις και εν δυνάμει αντιδράσεις για το συμβόλαιο κοινωνικής συμβίωσης.

    Άλλες οι ενστάσεις και οι εν δυνάμει αντιδράσεις για το να ενταχθούν οι ομοφυλόφιλοι σε αυτό.

    Δεν υπάρχει κανένας λόγος αυτές να αθροιστούν

    Στο επίπεδο της εφαρμογής λοιπόν το λογικό είναι να σπάσεις σε δύο κομμάτια και τη νομοθετική ρύθμιση.

  4. Συμφωνώ με Πέτρο. Δεν είναι ανάγκη να βάλεις τους ομοφυλόφιλους τώρα. Καθιερώνεις πρώτα ένα θεσμό (μη ξεχνάτε ότι το πιο κρίσιμο στάδιο για την επιτυχία ενός θεσμού είναι η εισαγωγή του στη δημόσια ζωή) και μετά προσθέτεις και τους ομοφυλόφιλους.
    Όμως αδέρφια δεν κατανοώ τη ρύθμιση συνολικά. Αφού εξασφαλίζει στα ζευγάρια που συζούν ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις με το γάμο, τι εξυπηρετεί ακριβώς; ο πολιτικός γάμος είναι είναι επίσης ένα συμβόλαιο συμβίωσης, το μόνο παραπάνω που χρειάζεται είναι ένας δήμαρχος και δυό μάρτυρες. Οπότε γιατί να μπείς στη διαδικασία καν να εισάγεις αυτό το θεσμό; τα ζευγάρια που θέλουν να επισφραγίσουν τη συμβίωση τους με ένα συμβόλαιο, έχουν τον πολιτικό γάμο. Η λέξη γάμος μας πειράζει; Ε τότε να μετονομάσουμε τον πολιτικό γάμο σε πολιτικό συμβόλαιο συμβίωσης και να λήξει το θέμα. Νομίζω ότι αυτή τη φορά ο νομοθέτης πήγε πιο μακριά απο όσο χρειαζόταν για να καλύψει τις αναστολές όσων τρέμουν τη λέξη γάμος… Αν πάλι το πρόβλημα είναι το διαζύγιο εξπρές, που εξασφαλίζεται με τη νέα ρύθμιση, τότε ας απλοποιούσαμε συνολικά τη διαδικασία διαζυγίου. Γενικά ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τι ανάγκες έρχεται να καλύψει ο νεός νόμος. Μπορεί κάποιος να με διαφωτίσει;

  5. Κι εγώ νομίζω ότι πρέπει εξ’ αρχής να ενταχθούν και τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια στον νόμο. Τώρα για το ζήτημα της υιοθεσίας των παιδιών, είναι ένα ζήτημα το οποίο πρέπει να μελετηθεί πολύ προσεκτικά και η απόφαση να ληφθεί κατά προτεραιότητα σε συνεργασία με τον επιστημονικό κόσμο (ψυχολόγους, κοινωνιολόγους κλπ) και όχι ανάλογα με τις παραδόσεις και τα καθιερωμένα.

  6. Όπως έγραψα και παραπάνω, νομίζω ότι τα μέλη μιας κοινωνίας πρέπει να απολαμβάνουν ίση μεταχείριση απέναντι στους νόμους, ανεξαρτήτως σεξουαλικών, θρησκευτικών, φυλετικών και άλλων χαρακτηριστικών. Συνεπώς το επιχείρημα «άλλες είναι οι πιθανές αντιδράσεις για τους ομοφυλόφιλους» είναι κατά τη γνώμη μου ελαφρώς ρατσιστική. Αντίστοιχα θα μπορούσε κάποιος να πει «να μην βάλουμε τους μουσουλμάνους ή τους μαύρους», να τους βάλουμε αργότερα κλπ.
    Όσο για την διαφορά από τον πολιτικό γάμο, ούτε κι εγώ είμαι σε θέση να σε διαφωτίσω περισσότερο, Άρη…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s